Miracle Twelve dAys*
"สอวน. ชีวะ ให้อะไรมากกว่าที่เราคิดนะ"
____________
________________
____________________
วันที่ 4 ตุลาคมที่เราไปรับผลสอบกัน จำได้มะ?
วันนั้นตอนเช้า 8 โมงเราต้องรีบบุกมาที่เทพสิรินทร์อะ
เพราะเราจะต้องเข้าค่ายที่มีชื่ออย่างไม่เป็นทางการว่า
"สอวน.ชีวะ" ((ถ้าเป็นทางการก็ โครงการส่งเสริมวิทยาศาสตร์ บลาๆๆ -*- ))
ก็ไม่นึกว่าจาสอบรอบแรกมาได้ -*--- เพราะตอนก่อนสอบก็ไม่ได้อ่านหนังสือเลยอะ 555+
((กุไม่ได้เก่งนะ ---*- )) แต่ปิงปองมันก็ติวให้ประมาน ครึ่งชั่วโมงถ้วนอะ ((ตอนขากลับจาก รด.))
ก็ไม่มีอะไรในหัวไปสอบ แต่ก็สอบติดมาด้วยความฟลุ๊ค -*-
ตอนแรกกะจะไม่มาเข้าค่ายแล้วล่ะ เพราะลงเรียนแอพพลายไว้แล้ว
เพื่อนๆที่ห้องก็บอกว่า เออ ไม่ต้องไปหรอก เรียนพิเศษดีกว่า
แต่!! ด้วยความงก เพราะได้ข่าวว่าจะมีเบี้ยเลี้ยงวันละ 50 555+
ไปทันที
แต่!! -*-- เราไม่ได้เป็นคนอย่างที่พวกแกคิดกันตอนนี้หรอกนะ
คือแบบ ไหนๆก็สอบติดแล้ว ลองดูซักหนอ่ยละกันว่ามันจะเป็นยังไง
เพราะได้ข่าวว่า
"อาจเปลี่ยนชีวิตคนได้เลยทีเดียว"......
ฟังดูน่ากัว > <" แต่เราก็ไม่หวั่น หุหุหุ
_______________
__________________
____________________
มาค่ายนี้อ่ะ เราก็ได้มีเพื่อนเพิ่มขึ้นเย้อแยะ
ส่วนใหญ่เค้าก็อยากให้เรารุ้จักโรงเรียนอื่นนะ
แต่กลายเปนว่า ได้รู้จักเพื่อนในเตรียมห้องอื่นเพิ่มขึ้นไปซะแล้ว 55+
มีทั้งวิดประยุก วิดคอมห้องข้างๆ ((-*-)) แล้วก็ 814 ห้องไอ่ปิงปอง
ส่วนใหญ่ก็จะอยู่กะพวก 814 อ่า เพราะว่าพอรุ้จักกะเดียร์ แล้วก็รุ้จักปองอยู่เป็นทุนเดิม 555
แต่!! เราได้รุ้จัก 814 เพิ่มขึ้นมาอีก นั่นก็คือ หวา กะแม้ว
ซึ่งหวานี่ก็มีดีกรีเป็นถึง Top 10 ของสายเชียวนะเอ้อ!!! ((ฟิสิกส์ได้ที่ 1 โรงเรียนอะ >o<!!))
ตอนแรกที่เจอก็ยังไม่ค่อยคุยอะ แหะๆ เพราะเราก็เป็นคนคุยไม่ค่อยเก่ง....เขิลจัง 555+
แต่พอซัก 2-3 วัน ((จิงๆ วันเดียวก็ไปแระแหละ -*- )) ก็เริ่มสนิทกาน
กินข้าวเที่ยงด้วยกาน ทำ Lab ด้วยกาน แล้วก็นั่งหลับ เย้ยยย นั่งเรียนด้วยกาน
หนุกหนานๆ ((โดยเฉพาะตอนกินข้าว หุหุ))
ก็ไม่รู้นะ ตอนแรกก็ไม่คิดว่าเราจาได้คุยกานมากถึงขนาดนี้อ่ะ
ทั้งแม้ว ทั้งหวา ทั้งเดียร์และปอง
มันทำให้เราได้รู้ว่าเออ เราก็เป็นคนที่ดีในสายตาของคนอื่นๆอะ
แล้วเวลามีอะไร ก็จะทำด้วยกานตลอดเลยเน้าะ 55+
((ยกเว้น ไอ่ปอง -*-- แม่งอยู่เย็นทุกวัน))
ไม่ใช่แค่นั้น!! หวายังทำให้เราได้คุยก่าหก ได้รู้จักกะนนท์
แล้วพวกเราก็สนิทกานมากมาย
ตอนแรกๆก็บ่นๆว่า แม่ง เมื่อไหร่จาจบคอสวะ -*-- เซงมากๆ ไม่อยากมา
ตอนเช้าๆก็ชอบทำหน้า ลืมตื่น ตอนเรียนก็เซงๆ ไม่ได้คุยอะไรกันเท่าไหร่
แต่ตอนนี้ วันนี้ วันสุดท้ายที่เรียนค่ายนี้อ่ะ
กลายเป็นว่า ถ้าไม่มีการสอบเพื่อคัดรอบต่อไป มาเรียนอย่างงี้ก็สนุกดีเหมือนกัน
((เพราะทุกวันนี้ก็แค่มาคุยมาเล่นกันมากกว่า 55+ ส่วนเนื้อหาความรู้ก็เป็นผลพลอยได้ ))
ไม่รุ้ดิ เราว่า ปิดเทอมนี้เราก็ใช้ชีวิตคุ้มดี มีรสชาติ
ถึงแม้แอพพลายเราจะไม่ค่อยได้เรียน ((เอาหนังสือแม้วกะพี่เฟินมาลอก 55+))
การบ้านอะไรเราก็ไม่ค่อยได้ทำ
แต่อย่างน้อยเราก็ได้ "เพื่อน" ที่ดี จากค่าย สอวน นี่เอง
______________
_________________
_____________________
วันนี้เรามี Special Guest มาด้วยนะเนี่ย!! ((ฉลองวันสุดท้ายหรอไงฟระ -*--))
นั่นก็คือ!!
นอ นั่นเอง
ความจิงแล้วเนี่ย นอบอกว่าจะมาตั้งแต่วันจันทร์แล้วล่ะ
แต่ทุกทีที่มันบอกว่าจะมา ก็ไม่เคยเห็นหัวมันซะที !!
-*- แย่ๆ
และแล้วในวันนี้มันก็โผล่มา แหะๆ
ก็ดีเหมือนกัน ทำให้เรารู้สึกเหมือนว่า ไม่ได้เรียนเลย 555
ทั้งๆที่การแบ่งเซลล์เป็นเรื่องที่ยากมากมาย แต่เราก็ไม่ได้ตั้งใจเรียนว่ะ หุหุ
นอมาทั้งที จาให้นั่งเรียนเฉยๆก็กระไรอยู่
ต้องหาอะไรคุยตลอดเวลา ฮ่าๆๆ
ตอนเที่ยงวันนี้ ไปกินข้าวไกลถึงมาบุญครอง โอ้เย
อิ่มมากมาย -*-- แล้วพวกเราก็เข้า Lab สายกัน หุหุหุ
Lab วันนี้ก็ไม่ค่อยได้ทำร้อก 555+ นั่งคุยมากกว่า
แต่ตอนเย็นที่มีเลคเชอร์อีกรอบ ลากเดียร์กะนอเข้าไปนั่งฟังด้วยอะ -*-
เกรงใจว่ะ แหะๆ
แต่ก็นะ ไหนๆเรียนมาจนถึงวันสุดท้ายแล้ว ก็เรียนให้สุดๆไปเลยละกัน
เผื่อพระเจ้าจะเห็นใจ ให้เราสอบติดรอบ 2 กันทุกคน เย่ๆๆๆๆๆ
((พูดเหมือนวันที่เดินฝ่าฝน ไปดูผลที่ตึกศิลปะ))
=]
"คนที่เหมือนกัน จะโคจรมาพบกัน"
น่าจะเป็นเรื่องจิง
ขอบคุณค่าย สอวน. ที่ทำให้พวกเราได้เจอกัน (",)
ปอลอ*
- คิดถึง 332 ทั้ง 46 โอ้เย่!!
- คิดถึง 9A ทั้ง 35!!
- ยินดีที่ได้รู้จัก!! MaowWhaDearn0rPingpong*
- ขอบคุณอาจารย์ทุกท่าน ที่ตั้งใจสอนพวกเรานะคับ
- ขอบคุณเพื่อนๆที่ให้กำลังจายตลอดเวลา
- ขอบคุณที่ให้เราลอกงาน((เย้ยยย!!))
- ฝากเพลง!!!
"ก็ไม่รู้ว่าอะไร ทำให้เราได้พบกัน
ทั้งที่มันไม่น่าจะเป็นไปได้
เธอก็มีโลกของเธอ ต่างกับฉันมากมาย
เหมือนไม่มีอะไรเลยที่คล้ายกัน
ถามว่าชอบเธอไหม สบตาแล้วถูกใจไหม
ก็ตอบว่าใช่เป็นอย่างนั้น
จะเป็นลิขิตจากฟ้า หรือว่าปาฏิหารย์
อะไรยังไงก็คงไม่สำคัญ เท่ากับวันนี้ฉันมีเธอ
เธอไม่เป็นอย่างที่ฉันคิด เธอไม่ใช่คนที่ฉันฝัน
แต่เธอเป็นมากกว่านั้น เธอคือคนที่ฉันรัก
ก็ไม่รู้ว่าอะไร ทำให้เราได้พบกัน
ทั้งที่มันไม่น่าจะเป็นไปได้
เธอก็มีโลกของเธอ ต่างกับฉันมากมาย
เหมือนไม่มีอะไรเลยที่คล้ายกัน
แต่ถามว่าชอบเธอไหม สบตาแล้วถูกใจไหม
ก็ตอบว่าใช่เป็นอย่างนั้น
จะเป็นลิขิตจากฟ้า หรือว่าปาฏิหารย์
ฉันเองก็ไม่เคยเข้าใจ
ถามว่าชอบเธอไหม สบตาแล้วถูกใจไหม
ก็ตอบว่าใช่เป็นอย่างนั้น
จะเป็นลิขิตจากฟ้า หรือว่าปาฏิหารย์
อะไรยังไงก็คงไม่สำคัญ เท่ากับวันนี้ฉันมีเธอ
เท่ากับวันนี้ฉันมีเธอ และจะขอมีเธอ...
อ ยู่ อ ย่ า ง นี้ . . "
